poniedziałek, 17 września 2018

Moje chwile...

Bardzo lubię takie ciepłe wrześniowe dni, które zwiastują nadchodzącą jesień. Jest naprawdę pięknie. Słoneczko od samego rana, poranna rosa, śpiew ptaków, zapach chleba roznoszący się po całym domu... Sielskość panująca wokół.. Rankiem parzę herbatę, siadam przed białym domkiem, podziwiam przyrodę, pasące się sany na polu...

...................................

Spokojny wieczór w ogrodzie...


Szarlotka z jabłkami prosto z drzewa w ogrodzie:)
 

 Drugie śniadanie pod chmurką.


Jesienne kompozycje.


Zakupy na targu. Kapusta na gołąbki i ukochane maliny:)



Poranek w takich okolicznościach... Z wiejskim widokiem w tle:)



Ciasteczka na przekąskę. I zapach świeżo zaparzonej herbaty:)



Jesienne hortensje...


Będzie coś pysznego. 


Serowe ciasteczka z jabłkiem:):):)



Który chlebek zjeść na kolację? Ze śliwką czy z ziarnami? 




Jesienny bukiet... Mimozy i czarny bez.


Śniadanie w białym domku. Ale ja lubię takie poranki!


Czas herbaty w białym domku:)


A dziś na deser drożdżówki z serem i jeżynami:)



Tak wyglądają moje poranki...


Mój raj na ziemi...




Kochani przede wszystkim słonecznych i pogodnych tygodni! 
Ściskam Was ciepło:)
Natalia




wtorek, 11 września 2018

Maliny - czarna, żółta, czerwona!

Każdy z nas zna maliny czerwone. Ale nie każdy wie, że mamy jeszcze odmianę czarnych i żółtych. Muszę przyznać, że sama ich nie próbowałam, dlatego z wielką niecierpliwością wyczekuję pierwszych owoców, na swoich krzaczkach:) 
Już widzę te paletę barw z malin ułożoną na ciastach, tortach i babeczkach...Będą też i dżemy oraz nalewki. Zamrożone też wspaniale się sprawdzą.  Zatem dziś o malinach.
Bo nie dość, że są pyszne, mają cudowny smak, to są na dodatek bardzo zdrowe.

Wszystkie sadzonki malin pochodzą z AKADEMIA ROŚLIN



Malina

Malina jest krzewem dziko rosnącym w lasach. Jest również chętnie uprawiana w ogrodach przydomowych, ze względu na smaczne i bardzo wartościowe owoce. Jest krzewem o długich, wiotkich, dorastających do 2 metrów pędach i i zielonych liściach z białawym spodem. Owoc maliny składa się ze ściśle przylegających do siebie, małych pestkowców, zebranych w owoc złożony, który w porze dojrzewania lekko oddziela się od stożkowatego dna kwiatowego. Owoce maliny najczęściej są czerwone, jednak są też odmiany o owocach żółtych lub ciemnopurpurowych.
Maliny to pyszne i aromatyczne owoce, bardzo cenione również ze względu na swoje właściwości zdrowotne. W ich owocach są kwasy organiczne (takie, jak askorbinowy, cytrynowy, jabłkowy czy salicylowy), pektyny, antocyjany, związki śluzowe i błonnik. Zawierają mnóstwo witamin, między innymi C, E, K, PP i z grupy B, a także wiele składników mineralnych, takich jak potas, magnez wapń czy żelazo. Cenione są również liście malin, które zawierają garbniki, flawonoidy, kwasy organiczne i sole mineralne, dzięki czemu mają właściwości przeciwbakteryjne, ściągające i przeciwzapalne. Zarówno owoce, jak i liście malin są znakomitym środkiem przeciwgorączkowym. Owoce maliny dzięki zawartości kwasu elagowego mają właściwości antybakteryjne, przeciwbólowe, uspokajające, obniżające ciśnienie krwi, wspomagają też leczenie przeziębień, zapaleń jamy ustnej, gardła i krtani. Maliny są również stosowane w diecie i kuracjach odchudzających - biorą udział w procesach trawiennych i oczyszczają organizm z toksyn. Mają właściwości antyoksydacyjne - pomagają usuwać wolne rodniki z organizmu.
Najsmaczniejsze są maliny zrywane prosto z krzaka. Możemy jeść je na surowo, a także robić z nich pyszne konfitury, galaretki, soki, syropy czy nalewki. Używane są jako dodatek do lodów, ciast, musów, a nawet do dań mięsnych, na przykład z wołowiny, wieprzowiny czy drobiu. Sok z malin doskonale rozgrzewa organizm, jest nieoceniony podczas jesiennych i zimowych wieczorów.
Owoce maliny są również składnikiem wielu kosmetyków używanych do pielęgnacji skóry, ponieważ doskonale ją nawilżają, wygładzają, tonizują i ujędrniają. Regulują również wydzielanie serum i działają antyseptycznie, a także naturalnie oczyszczają skórę, usuwając martwy naskórek, odprężają ją i poprawiają jej koloryt. Uprawa malin jest dosyć prosta, dlatego warto mieć je w swoim ogrodzie. Te wyhodowane samodzielnie są najzdrowsze, najbardziej aromatyczne i wartościowe.

Wymagania glebowe i klimatyczne

Maliny najlepiej rosną w miejscach słonecznych. Lubią gleby żyzne, bogate w składniki odżywcze, ale przepuszczalne i lekko kwaśne, o pH w granicach 5,5 - 6,5. Nie znoszą gleb zasadowych. Lubią wilgoć w podłożu, ale nie udają się na terenach zbyt mokrych, o wysokim poziomie wód gruntowych. Gorzej rosną też na glebach zbyt luźnych, piaszczystych, ponieważ mają płytki system korzeniowy i na takiej glebie problemem może być odpowiednie dostarczanie krzewom wody i składników pokarmowych. Bardzo dobrze znoszą temperatury zimowe.


Sadzenie

Ponieważ maliny będą rosły w tym samym miejscu przez kilka następnych lat, ważne jest odpowiednie przygotowanie gleby pod ich uprawę. Należy starannie oczyścić ją z chwastów, zwłaszcza tych wieloletnich, takich jak perz czy powój. Warto wzbogacić glebę w materię organiczną. Dobrze jest również zbadać odczyn gleby za pomocą kwasomierza i w miarę potrzeb skorygować go zakwaszając lub odkwaszając glebę.
Maliny można sadzić zarówno wiosną, jak i jesienią. Głębokość sadzenia nie jest duża, wystarczy wykopać za pomocą szpadla dołek na głębokość 15-20 cm. Po posadzeniu trzeba dobrze ucisnąć glebę wokół rośliny i obficie ją podlać. Należy również przyciąć sekatorem pędy maliny na długość około 30 cm. Jeśli rośliny sadzimy w rzędach, odległość pomiędzy nimi powinna wynosić dwa metry. Rośliny w rządzie, w zależności od odmiany, mogą rosnąć w odstępie 50-100 cm. Krzewy malin możemy uprawiać na płasko, ale warto je uprawiać w redlinach, czyli usypanych wałach ziemi o wysokości 15-30 cm. Taki sposób uprawy ogranicza ryzyko występowania chorób korzeniowych. Krzewy malin, zwłaszcza odmian jesiennych, możemy posadzić również w nieregularnych grupach, tworząc naturalne maliniaki, podobne do tych naturalnie rosnących w lasach.


Odmiany

Odmiany malin dzielą się na dwa podstawowe rodzaje owocujące jednorazowo, zwane potocznie letnimi i powtarzające owocowanie, zwane jesiennymi. Malina owocująca jednorazowo zawiązuje pąki kwiatowe na dwuletnich pędach i owocuje tylko raz w ciągu roku, w czerwcu lub w lipcu. Odmiana powtarzająca owocuje na pędach jednorocznych i wydaje owoce dwa razy w ciągu roku, najpierw w czerwcu lub lipcu, a później we wrześniu lub październiku. Oba rodzaje różnią się przez to sposobem cięcia i prowadzenia uprawy.
Odmiany malin owocujących jednorazowo to między innymi Laszka, Sokolica, Tulameen czy Glen Ample. Powtarzające owocowanie to na przykład Polana, Polka, Polesie czy Pokusa. Ciekawą odmianą jest Poranna Rosa, o żółtych owocach.

Pielęgnacja


Ściółkowanie

Do ściółkowania malin można używać agrotkaniny lub agrowłókniny, które znacznie ograniczają wzrost chwastów, odrostów korzeniowych, a także dłużej utrzymują wilgoć w glebie. Maliny możemy ściółkować również korą sosnową.
Odchwaszczanie i usuwanie odrośli korzeniowych: Jeśli nie stosujemy ściółkowania, należy regularnie odchwaszczać naszą uprawę. Chwasty można wyrywać ręcznie lub usuwać za pomocą motyczki bądź pazurków. Oprócz chwastów, należy również usuwać odrosty korzeniowe, które malina wypuszcza bardzo łatwo. Odrosty stanowią konkurencję dla krzewów, sprzyjają też występowaniu chorób pędowych. Te wyrastające wewnątrz krzewów i obok nich możemy usuwać ręcznie lub wycinać sekatorem. Te pojawiające się w większej odległości od krzaka można wykopywać motyczką lub szpadlem. Wiosenne niszczenie młodych odrostów jest bardzo korzystne dla malin, gdyż dzięki temu uzyskamy większe owoce, a wyrastające później młode pędy będą mniej narażone na działanie chorób i szkodników.

Przycinanie

Każdą odmianę warto przyciąć po posadzeniu, nawet jeśli poświęcamy w ten sposób pierwszy zbiór, który i tak w pierwszym roku byłby niewielki. Dzięki temu wspomagamy prawidłowe ukorzenienie się roślin. Wszystkie cięcia wykonujemy za pomocą sekatora, najlepiej w suche i pogodne dni, aby rany po cięciu mogły dobrze wyschnąć.
  • Maliny owocujące jednorazowo: Owoce pojawiają się na pędach dwuletnich, więc po zakończeniu owocowania (latem lub jesienią) należy przyciąć równo z ziemią pędy, które w tym roku owocowały. Wycinamy także pędy najsłabsze oraz nadmiernie zagęszczające krzewy. Zostawiamy najwyżej 10-12 najsilniejszych pędów na krzaku.
  • Maliny powtarzające owocowanie: Owoce pojawiają się dwukrotnie w ciągu sezonu, nie tworzą się jednak na tych samych pędach. W czerwcu lub lipcu pojawiają się u nasady pędów dwuletnich, a we wrześniu lub październiku na czubkach pędów jednorocznych. Czubek pędu jednorocznego po owocowaniu usycha, więc odcinamy go sekatorem. W następnym roku latem na tym dwuletnim już pędzie owoce pojawią się u nasady, a wtedy po zakończeniu owocowania pędy przycinamy równo z ziemią. Pąki u nasady tego pędu zaczną aktywność następnej wiosny, tworząc nowe pędy jednoroczne. Dodatkowo usuwamy pędy słabe i zbyt liczne, aby krzewy nie były zbyt gęste i do ich wnętrza mogło dotrzeć światło.
    Najczęściej w uprawie maliny jesiennej usuwa się jesienią wszystkie pędy, skracając je przy samej ziemi, tak, aby krzaki owocowały tylko raz w sezonie, na pędach jednorocznych we wrześniu lub październiku. Owoce są wtedy większe i lepszej jakości.

Podlewanie

Malina jest gatunkiem o dużych wymaganiach wodnych, zwłaszcza w okresie od kwitnienia do początku dojrzewania owoców. Przesuszenie roślin w tym okresie może spowodować, że owoce będą drobniejsze, a plony niższe. Jeśli jest sucho, należy więc zadbać o regularne podlewanie krzewów. Należy jednak zwracać uwagę, by nie moczyć liści i pędów, ponieważ zwiększa to ryzyko wystąpienia chorób grzybowych.

Palikowanie

Dla malin owocujących w lecie palikowanie jest niezbędne, wskazane jest również dla tych odmian malin powtarzających owocowanie, które mają owocować dwukrotnie w ciągu sezonu. Jeśli mają owocować tylko na pędach jednorocznych, mogą być uprawiane jako wolnostojące, bez stosowania podpór. Te, które podpór potrzebują, możemy prowadzić w różny sposób. Do wyboru mamy:
  • Szpaler pojedynczy: Na początku i końcu rzędu wbijamy grube paliki o wysokości około 140 cm nad ziemią, do których na wysokości około 120 cm przywiązujemy drut. Można przywiązać również dwa lub trzy kolejne druty, na mniejszej wysokości, aby pędy były bardziej stabilne. Pędy malin rozkładamy w wachlarz i przywiązujemy je do drutu w taki sposób, by na jednym metrze bieżącym rzędu mieściło się około 12 silnych pędów. Przy odpowiedniej ilości pędów korzystne jest skrócenie ich do wysokości 160-170 cm.
  • Szpaler podwójny: Polega na rozdzieleniu pędów i przywiązaniu ich do dwóch równoległych drutów, umieszczonych na wysokości 120 cm po obydwu stronach rzędu. Druty rozpinamy zwykle w odległości około 50-60 cm od siebie.
  • Metoda holenderska: Druty rozpinamy po obu stronach rządka, na wysokości około 80 cm i w odległości 80 cm od siebie. Po jednej stronie przywiązujemy pędy ubiegłoroczne, które w tym roku będą owocować. Po drugiej stronie pędy tegoroczne, gdy tylko będą wystarczająco rozwinięte. Będą one owocować w przyszłym roku. Owoce zbiera się wtedy w kolejnych latach na przemian, raz po jednej, raz po drugiej stronie.

Nawożenie

Maliny do prawidłowego wzrostu i rozwoju potrzebują dużo azotu. Możemy stosować nawożenie organiczne i mineralne. Pamiętajmy, aby stosowane nawozy dobrze wymieszać z górną warstwą gleby za pomocą wideł lub szpadla.

Nawozy organiczne

  • obornik - przekompostowany, suszony lub granulowany,
  • kompost
  • wermikompost,
  • nawozy zielone - stosowane jak przedplon pod nowe sadzonki. Szczególnie polecane są mieszanki nawozów zielonych w postaci łubinu, peluszki, wyki lub bobu z dodatkiem facelii, słonecznika oraz kukurydzy.

Nawozy mineralne

  • jednoskładnikowe: Stosując je dobrze jest znać dokładnie zawartość składników pokarmowych w glebie - badanie gleby pod kątem zawartości mikro- i makroelementów można zlecić w stacji rolniczo-chemicznej.
  • wieloskładnikowe: Należy wybierać te nie zawierające chloru, gdyż malina jest wrażliwa na chlorki. W centrach ogrodniczych są dostępne nawozy specjalnie przeznaczone dla krzewów jagodowych, które mają odpowiednio dl nich dobrane i zbilansowane składniki pokarmowe, więc warto skorzystać właśnie z nich.

Rozmnażanie

W warunkach amatorskich maliny najłatwiej jest rozmnożyć przez odrosty. Wystarczy wykopać i posadzić w nowym miejscu odrost korzeniowy. Aby pobrać sadzonkę, należy energicznie wbić łopatę między roślinę macierzystą a odrost, by przeciąć łączący je korzeń. Odrosty należy pobierać tylko od zdrowych malin.
W przypadku produkcji sadzonek na większą skalę, maliny rozmnaża się z sadzonek korzeniowych lub za pomocą sztobrów. Rozmnażanie z sadzonek korzeniowych polega na tym, że odkopuje się od rośliny powstałe odrosty i tnie korzenie na kawałki o długości 10-15 cm. Pocięte wkłada się bezpośrednio do ziemi na głębokość 5 cm. Wiosną ze śpiących oczek wyrastają młode pędy. W przypadku rozmnażania za pomocą sztobrów, czyli sadzonek zdrewniałych, na 10-15 cm odcinki tnie się jednoroczne, zdrewniałe pędy malin. To właśnie są sztobry. Powinny one mieć co najmniej jeden dobrze wykształcony pąk. Podobnie jak sadzonki korzeniowe, sztobry sadzimy bezpośrednio do ziemi. Należy przy tym zwracać uwagę, żeby pąk wystawał tuż nad powierzchnią ziemi.

Zbiór i przechowywanie

Maliny zbieramy w miarę dojrzewania, najlepiej zaraz po osiągnięciu dojrzałości. Dojrzałe są wtedy, gdy przy pociągnięciu łatwo oddzielają się od dna kwiatowego. Latem zwykle zbiera się maliny dwa lub trzy razy w tygodniu, jesienią, gdy owoce dojrzewają wolniej, raz lub dwa razy w tygodniu. Należy zbierać owoce suche, gdyż wilgotne szybciej gniją. Maliny są bardzo nietrwałe i nie nadają się do dłuższego przechowywania. Można je przechowywać nie dłużej, niż dwa dni. Jeśli chcemy przechowywać je dłużej, można je zamrozić.




 1.  Malina CZARNA jest stosunkowo rzadko uprawianym krzewem owocowym. Tymczasem warto docenić zdrowotne i odżywcze właściwości czarnej maliny, której owoce wykazują działanie antynowotworowe i przeciwbakteryjne. Są też cennym źródłem witamin i minerałów oraz posiadają pięciokrotnie wyższy potencjał antyoksydacyjny niż tradycyjne maliny czerwone. Zobacz jak wygląda uprawa czarnej maliny oraz które odmiany czarnej maliny najlepiej rosną w ogrodzie. Oto sekrety uprawy tych niezwykle zdrowych i pożywnych owoców, które pomogą pokonać nawet raka!
Czarna malina to tak naprawdę odmiany maliny właściwej (Rubus idaeus) dające czarne owoce. Owoce czarnej maliny są smaczne, nadają się zarówno do bezpośredniego spożycia jak i na przetwory. W czasie dojrzewania są czerwone, a w pełni dojrzałości stają się niemal zupełnie czarne. Pokrywa je wyraźnie zauważalny nalot. Od tradycyjnych malin czerwonych odróżnia je nie tylko czarne zabarwienie owoców ale też ich wyjątkowe właściwości zdrowotne i odżywcze. 

https://www.akademiaroslin.pl/sadzonki-malin/malina-czarna-bristol 


 2. Malina ŻÓŁTA ma dość duże, kuliste owoce o barwie żółto-pomarańczowej. Ten nietypowy kolor jednak nie ma wpływa na ich smak. Maliny żółte są aromatyczne, smaczne i słodkie. Owoce na krzewach maliny żółtej pojawiają się pod koniec września i utrzymują się do początków października. Malina żółta owocuje na pędach jednorocznych, co z uwagi na późne kwitnienie ma wpływa na nieobecność takich chorób, jak kistnik malinowiec czy kwieciak malinowiec, młode pędy zaś nie są porażone przez pryszczarki. Owoce maliny żółtej oprócz walorów smakowych nie mają tendencji do szybkiego gnicia i bardzo dobrze znoszą transport. Nadają się do spożywania bezpośrednio, jak również do zamrażania i na przetwory. Z maliny żółtej można robić galaretki, dżemy i masy do ciast.

https://www.akademiaroslin.pl/sadzonki-malin/malina-zolta-fallgold 


3. Malina CZERWONA jest wieloletnim krzewem owocowym należącym do rodziny różowatych. W stanie dzikim występuje w Europie i Azji. Uprawiana jest na szeroką skalę ze względu na smaczne i bardzo zdrowe owoce. Z reguły krzewy dorastają do ok 2 metrów wysokości, mają łukowate pędy pokryte kolcami. Maliny kwitną od maja do sierpnia i są roślinami miododajnymi. Malina wytwarza owoce najczęściej w kolorze czerwonym, ale są także odmiany o żółtej, purpurowej a nawet prawie czarnej barwie owoców. Maliny są niezwykle aromatyczne, pokryte drobnymi włoskami. Uprawiana od średniowiecza. Bardzo popularna w Polsce. Polska jest jednym z największych producentów malin na świecie. Z reguły owocuje na pędach dwuletnich, ale są także odmiany owocujące na pędach jednorocznych.
Willamette to niezwykle ceniona odmiana maliny, owocująca na pędach dwuletnich,  której owoce mają  klasycznie ciemno-czerwoną barwę. Ich wspaniały smak i aromat zachwycą każdego konesera malin i innych owoców.
Malina Willamette wykazuje wysoka odporność na choroby sprawia, że to idealna odmiana do uprawy dla początkujących ogrodników a także dla zapracowanych, ponieważ nie będzie sprawiać nam problemów w uprawie. Jej niebywałą zaletą jest długi czas owocowanie - od czerwca do sierpnia. Rośliny owocują na pędach dwuletnich dlatego nie przycinamy ich tak jak maliny jesienne przy ziemi, tylko usuwany pędy które owocowały w danym roku, młode pędy zostawiamy do kolejnego roku.

https://www.akademiaroslin.pl/sadzonki-malin/malina-polka 



Teraz tylko pozostaje mi wyczekiwać na pierwsze owoce i zbiory:)




Uściski Ogrodnicy!!!
Fajnego wtorku, dużo uśmiechu i owocnych pracy ogrodowych:)
Natalia

Post powstał przy współpracy z :

wtorek, 4 września 2018

Jagoda kamczacka, jeżyna bezkolcowa i świdośliwa.

Uwielbiam swój ogród. Musi w nim być dużo kwiatów, kolorów, drzewek i krzewów. Uwielbiam też mieć u siebie krzewy owocowe, bo nie ma to jak ciasto z owocami z własnego ogródka. Jakie to miłe, gdy można wyjść do ogrodu i nazrywać własnych malinek, porzeczek, borówek.
 Dbam o to co jem, dlatego ostatnio przyszła do mnie paczka z sadzonkami. Sadzonki pochodzą z AKADEMIA ROŚLIN.
Szeroka gama krzewów, drzewek i nie tyko. Koniecznie zajrzyjcie. a na pewno i Wy wybierzecie coś do swoich ogródków:)

Wszystkie roślinki posadziłam w takowych skrzynkach. By łatwo o nie dbać,



Tymczasem dziś zapraszam Was na wpis o mniej znanych roślinkach.


1.Jagoda kamczacka



 Inaczej suchodrzew jadalny – to dwie odmiany botaniczne: suchodrzew siny (łac. Lonicera caerulea var. edulis) i suchodrzew kamczacki (łac. Lonicera caerulea var. kamtschatica). Odmiany pochodzące od suchodrzewu sinego dorastają do 1,5-2 m wysokości, mają pokrój wzniesiony, a owoce są kwaśno-słodkie i opadają po dojrzeniu. Odmiany pochodzące od suchodrzewu kamczackiego są niższe (1,2–1,5 m wysokości), są bardziej rozłożyste, a ich owoce są słodsze i bardziej utrzymują się na krzewie.

 Jagoda kamczacka to roślina długowieczna, łatwa w uprawie. Wegetację rozpoczyna bardzo wcześnie, a już na początku marca pojawiają się pąki kwiatowe. Owoce jagody kamczackiej można zbierać najwcześniej ze wszystkich uprawianych roślin owocowych (nawet przed pierwszymi truskawkami).
Kremowożółte kwiaty jagody kamczackiej rozwijają się w kwietniu. Są miododajne i lekko pachną. Jagoda kamczacka jest roślina obcopylną, do dobrego zapylenia i owocowania potrzebuje obecności innej odmiany. Dlatego poleca się sadzenie obok siebie dwóch odmian kwitnących w tym samym czasie.
Owoce jagody kamczackiej to fioletowogranatowe, wydłużone, pokryte woskowym nalotem jagody, które mają różny kształt w zależności od odmiany. Są soczyste, smaczne, kwaśno-słodkie, z lekko wyczuwalna goryczką. Jagoda kamczacka zaczyna owocować już w drugim roku po posadzeniu. Owoce dojrzewają nierównomierenie, dlatego należy je zbierać często, w miarę dojrzewania.

  Sadzenie jagody kamczackiej: krzewy jagody kamczackiej najlepiej sadzić jesienią lub wiosną. Przed posadzeniem ziemię należy dobrze nawieźć kompostem lub obornikiem (10–15 kg na roślinę) i przekopać z wierzchnią warstwą gleby. Krzewy sadzi się w odległości 1–1,5 m od siebie. Ziemię wokół roślin dobrze jest wyściółkować, na przykład drobna korą lub przekompostowanymi trocinami.

https://www.akademiaroslin.pl/rosliny-owocowe/jagoda-kamczacka-sadzonki znajdziecie odmiany jagody kamczackiej. Jest jej naprawdę sporo. Jestem naprawdę ciekawa pierwszego owocowania. 


2. Jeżyna bezkolcowa


Jeżyna bezkolcowa (Rubus fruticosus) należy do rodziny różowatych (Rosaceae). Jest to gatunek uprawiany w wielu krajach na całym świecie, również w Polsce, będący krzyżówką dzikich odmian jeżyn.
Pędy jeżyny są łukowato wygięte lub pokładają się. Okres kwitnienia przypada na koniec lata. Białe lub różowe, niepozorne kwiaty zebrane są w wiechy lub grona. Jednonasienne pestkowce, tworzące owoc złożony, dojrzewają zwykle od połowy lipca aż do października zmieniając barwę z czerwonej na czarną. Jeżyna bezkolcowa zdobyła popularność nie tylko dzięki obfitemu owocowaniu, ale również dzięki gładkim pędom, które pozwalają na swobodny, bezbolesny zbiór owoców.
Krzew ma podobne wymagania co malina właściwa. Lubi słoneczne stanowiska i żyzne, próchnicze, bogate w składniki pokarmowe gleby o odczynie lekko kwaśnym. Roślina w chłodniejszych regionach Polski może przemarzać, dlatego należy unikać miejsc, gdzie tworzą się zastoiny mrozowe.

Podczas sadzenia należy zwracać uwagę na odmianę i wielkość rośliny, gdyż rozstaw rzędów może się wahać od 0,5 do 2,5m. Natomiast odległości pomiędzy poszczególnymi rzędami wynoszą od 2,5 do 3,5m. Jeżynę bezkolcową prowadzi się na podporach. Do największych problemów w uprawie należy gnicie owoców. Krzew może być atakowany przez kwieciaki, przędziorki lub porażany przez szarą pleśń.

Owoce jeżyny bezkolcowej mają podobny skład chemiczny do maliny - zawierają węglowodany, kwasy organiczne, ale większą ilość soli mineralnych (np.: miedzi). Ponadto jeżyna jest bogatym źródłem witaminy PP. Owoce mają działanie moczopędne, lekko przeczyszczające i polecane są osobom z miażdżycą, chorobami serca i naczyń krwionośnych. Spożywanie jeżyn hamuje również rozwój osteoporozy. Owoce można spożywać zarówno na świeżo jak i przygotowywać z nich przetwory.

https://www.akademiaroslin.pl/rosliny-owocowe/sadzonki-jezyny możecie znaleźć odmiany jeżyn bezkolcowych.



3. Świdośliwa




Wśród wielu gatunków drzew i krzewów owocowych, na szczególną uwagę zasługuje świdośliwa, coraz chętniej uprawiana w ogrodach także jako roślina ozdobna. O jej wyjątkowej atrakcyjności mogą świadczyć bardzo liczne, rozwijające się wczesną wiosną, białe, gwiazdkowate kwiaty, pojawiające się latem smaczne i wartościowe owoce oraz pięknie przebarwiające się jesienią liście.


Rodzaj świdośliwa liczy sobie około 25 gatunków roślin, które w naturze są dużymi krzewami lub niewielkimi drzewami, osiągającymi od 5 do nawet 20 m wysokości.
Spośród wielu gatunków świdośliwy, w uprawie spotyka się głównie nastepujące gatunki:
  • świdośliwa Lamarcka, nazywana też kanadyjską (łac. Amelanchier lamarckii lub Amelanchier canadensis),
  • świdośliwa gładka (Amelanchier laevis),
  • świdośliwa olcholistna (Amelanchier alnifolia).
W zależności od odmiany, świdośliwy mogą dorastać od 1,5 do 3–4 m wysokości i tworzyć wzniesione, kolumnowe, często kilkupniowe korony (np. świdośliwa olcholistna odmiana ‘Obelisk’) lub okazałe, rozłożyste krzewy (np. świdośliwa Lamarcka). Niektóre z nich zachwycają wyjątkowo dużymi kwiatami (np. świdośliwa kanadyjska ‘Grandiflora’), inne smacznymi i dużymi owocami (np. świdośliwa olcholistna ‘Northline’), a wszystkie intensywnie czerwoną barwą jesiennych liści.


Świdośliwy uprawiane w naszym kraju są roślinami odpornymi na niskie temperatury i nie wymagają zimowego okrycia. Zwykle nie oczekują też szczególnych warunków uprawy, gdyż radzą sobie na większości typowych gleb ogrodowych. Świdośliwy preferują stanowiska słoneczne, ale poradzą sobie również w niewielkim półcieniu. Źle znoszą natomiast niedobory wody, dlatego w okresach suszy powinny być nawadniane. Świdośliwy nie powinny być uprawiane na glebach mokrych, zimnych i zalewowych, skrajnie zasadowych lub kwaśnych, ani suchych i jałowych, gdyż w takich warunkach źle rosną, często chorują i słabo kwitną.
Świdośliwy z reguły nie wymagają ciecia, gdyż ich naturalny pokrój jest bardzo ozdobny, jeśli jednak musimy z jakiegoś powodu usunąć lub przyciąć ich gałęzie, należy zrobić to na przedwiośniu, jeszcze przed rozpoczęciem wegetacji.

https://www.akademiaroslin.pl/rosliny-owocowe/swidosliwa-sadzonki możecie zamówić sobie sadzonki świdośliwy. Nigdy nie jadłam tego owocu. Jestem bardzo ciekawa i wyczekuję czasu, gdy tylko pojawi się pierwszy owoc na drzewku:)

Post powstał przy współpracy z AKADEMIA ROŚLIN


Ogrodowe uściski Wam przesyłam Moi Mili:)
Do następnego, a będzie o moich ukochanych malinach:):):):)
Buziaki
Natalia 

sobota, 1 września 2018

Do widzenia LATO...

1-y września kojarzy Mi się nie tylko z powrotem do szkoły i zakończeniem wakacji, ale także z końcem lata... Wrzesień to dla mnie jesień. Końcówka lata pachnie śliwkami, pykającymi na ogniu, które smażą się na piecu, jabłkami, pierwszymi wrzosami... Jest to magiczny czas... Jednak będę tęsknić za ciepłymi porankami i wieczorami. Słońcem, letnią beztroską i bosymi stopami...

.....................

Sierpień był przepiękny. Pogoda była cudowna. Tegoroczne lato było wyjątkowo ciepłe i słoneczne:) Zamawiam takie za rok:):):):) Dlatego na blogu dziś migawki z ostatnich sierpniowych dni. 

Stały punkt końcówki lata - szarlotka w kratkę:)



Pora na jesienne kompozycje w ogrodzie... W roli głównej wrzosy:)





Tak dobrze mieszkać na wsi... Wtedy ma się na wyciągnięcie reki takie frykasy:) Prosto z drzewa.


Trzeba jakoś zrekompensować sobie brak słońca - chałka na kolacyjkę:)



Już nie tak letnio... czuć jesień w powietrzu...


WITAJ WRZESIEŃ!


Popołudniowa herbatka w ogrodzie:) Korzystam ile się da i spędzam czas na świeżym powietrzu.


Ziołowy chlebek:) Pycha!




Mam nadzieję, że to nie koniec ostatnich słonecznych dni. Że będzie jeszcze wiele cieplutkich dni!
Kochani, wspaniałego września, dobrych myśli i mnóstwa uśmiechu!:):):)
Ściskam Was!
Natalia